Bestiariusz podręcznika podstawowego nie obejmuje tak interesujących stworzeń, jak centaury. Można tam znaleźć np. zoaty, które w niewielu jednak cechach mogą być porównywane z centaurami. Uważam, iż są one warte opisania i wykorzystania w scenariuszach.

Wygląd :

Jak zapewne wiadomo każdemu, są one połączeniem człowieka (korpus, ręce i głowa) z koniem (nogi, tułów). Mają około 2 do 2,5 metra wzrostu. Ich budowa budzi respekt wśród większości zwierząt i ludzi. Mają silne i szybkie nogi, szerokie klatki piersiowe i potężne ramiona.

Charakter i sposób zachowania :

Centaury są z natury dobre lub neutralne. Nigdy nie mogą być złe, chaotyczne, ani praworządne. Często nie są w stanie zrozumieć sposobu myślenia dwunożnych, jak nazywają ludzi i im podobnych. Najlepiej dogadują się oczywiście z elfami i innymi istotami lasu oraz z halfingami. Co się tyczy krasnoludów, tych nie lubią najbardziej, zaraz po goblinach, ze względu na ich materialistyczne podejście do życia i kilka zgrzytów z przeszłości.
Centaury opiekują się naturą i zazwyczaj żyją w niewielkich grupach, kontaktując się z drzewcami i druidami. Nie są chętne do przemocy, chyba że w obronie własnej lub przeciw goblinom. Nie oznacza to jednak, że są słabymi wojownikami. Posługują się włóczniami i różnymi typami broniami drzewcowymi.

Zasady specjalne:

Walcząc z centaurem należy przyjąć większą szansę na trafienie w korpus, kosztem trafienia w głowę (5). Istoty te niemal zawsze atakują przez szarżę, mogą też wykonać atak w tył, kopytami. Liczy się wtedy -10 do WW i +1 do OBR.
Centaury wzbudzają grozę w małych goblinach o przewadze mniejszej niż dwukrotna.

Współczynniki :

SZ	WW	US	S	Wt	ŻW	I	A	ZR	CP	INT	OP	SW	OGD
8	43	33	4	4	12	33	1	25	25	33	45	33	33

Niektóre centaury opuściły lasy, wybierając życie wśród ludzi i podróże. Często zatrudniają się jako najemnicy i przewodnicy. Ci mogą być charakteryzowani w taki sposób.

SZ	WW	US	S	Wt	ŻW	I	A	ZR	CP	INT	OP	SW	OGD
8	63	33	6	5	16	43	2	25	25	33	53	43	33

Populacja centaurów maleje przez dziesięciolecia, podobnie jak drzewców i innych leśnych istot. Można je jeszcze spotkać w najgłębszych puszczach Starego Świata, górach i wioskach przy traktach. Posługują się językiem elfów, ogólnym, a czasami tylko swoim dialektem, podobnym do mowy drzewców i druidów. Są oczywiście przyjaźnie nastawione do wyznawców Dawnej Wiary i Taala. Wielokrotnie pomagają w pracy gajowym i drwalom, kłusownikom natomiast nigdy nie odpuszczają.
Przez zwierzęta traktowane są jak bracia, potrafią się porozumiewać.

Martwy centaur powinien być pochowany pod stertą kamieni przy dębie. Taki jest bowiem obyczaj i wiara tych stworzeń.